سفرنامه(4)

(کلیاتی از مسافرت به: قم، اصفهان، شیراز و یزد)

در قسمت قبلی اشاره کردم که ساختمان مرکزی کتابخانه اصفهان نمای خوبی داشت ولی هم از لحاظ بزرگی و هم از لحاظ ابهت ضعیف تر از کتابخانه ملی تبریز بود...

بهر حال بعد از گذر از ترافیک سنگین خیابانهای کم عرض مرکز شهر به سمت میدان امام روانه شدیم... بله بالاخره رسیدیم... من در نگاه اول میدان نقش جهان را نشناختم...!!!(البته این رو بگم که من قبلاً یکبار از این میدان بازدید کرده بودم و نا آشنا نبودم با این مکان)... اگه گفتم برای چی نشناختم!!!؟؟؟ ...میدان نقش جهان بیشتر شبیه به ایستگاه و پایانه مرکزی اتوبوسرانی(پارک سوار) بود تا... فاجعه بود... نمیدونم چی بگم... خیابان مرکزی میدان را به روی خودروهای عبوری باز کرده بودند و تمامی خودروها به صورت آزادانه از داخل میدان عبور میکردند... تعداد زیادی اتوبوس در جاهایی از میدان مشغول پیاده و سوار کردن مسافران بودند... ما رو بگو که ماشینمون رو با فاصله زیادی توی پارکینگ گذاشتیم... چه میدونستیم وگر نه ما هم با ماشینمون تا داخل خود میدان امام میومدیم...!!! بگذریم، مسئله و فاجعه دوم وضعیت بد فضای سبز میدان بود که در حد و حدود میدان نقش جهان اصلاً نبود... باز هم بگذریم، فاجعه بعدی شباهت میدان فعلی پیش روی من به یک پارک معمولی و یا یک کمپ اقامتی برای مسافران بود...!!! یکی روی چمن دراز کشیده و چادرش را روش کشیده بود و داشت خواب... میدید، عده ای زیراندازی پهن کرده و مشغول تخمه شکستن و گل گفتن و گل شنفتن بودن... عده ای...

قدیما شنیده بودیم و دیده بودیم که توی مغازه های اطراف میدان صنایع دستی و فرهنگی عرضه و فروش می شد، ولی متاسفانه الان 90 درصد مغازه ها اختصاص به فروش اسباب بازی و ماس ماسک های چینی اختصاص داده شده و حدود 5 درصد مابقی اختصاص به سوغاتی و بستنی فروشی و... دارد و شاید حدود 5 درصد باقیمانده را صنایع دستی و فرهنگی باشد. ولش کنین من هر چی بگم فایده نداره، بهتره خودتون ببینین:

سایر عکس ها در پست بعدی...

ادامه دارد...